Búscando a Natercia

Inicio Foros Amistades/contactos/búsqueda de personas Búscando a Natercia

Este debate contiene 1 respuesta, tiene 1 mensaje y lo actualizó  susu hace 10 años, 5 meses.

Viendo 2 publicaciones - del 1 al 2 (de un total de 2)
  • Posts
    susu
    Miembro

    Se alguén sabe algo de Natercia
    Se alguén pode darme algunha nova
    Chamarme
    Por favor
    O meu móvil é: 351 676842596 de España

    Susú

    Logo de 10 anos escribín un romance
    A protagonista é Natercia
    Gustaríame que o leese
    Por iso estou a procura de ela
    SOS
    Busco a Natercia

    Chega un momento en que volvemos os ollos atrás
    Hai cousas que puideron ser e non foron
    ¿Estamos a tempo para trocar?
    ¿Merecemos unha segunda oportunidade?
    Quixera decirllo
    Busco a Natercia

    Perder un amigo/a é morrer un pouco.
    As veces non tomamos conciencia delo até que pasa.
    Vivín en Lisboa e a comunidade caboverdiana foi quen mellor me acolleu.
    Fixen bos amigos que perdín cando marchei.
    Quixera recuperalos.
    Entre eles a Natercia.
    Parecía unha muller normal. De carácter aberto gostaba de bailar, nada novo nunha caboverdiana. Cociñana ben. De profisión perruqueira traballaba en calquera cousa. Eu pinto e un día que lle propusen facelo fíxoo seguramente mellor ca eu. Levoume con amigos e gracias a todos eles paseino ben.
    Se cadra como galego, raza de emigrantes, souben o que significaba ser caboverdiano en Portugal, polo menos hai dez anos. Sempre hai un racismo encuberto do que non se fala por que é incómodo. Se cadra por tudo iso confraternicei coas xentes dunha comunidade que me trasmitiron a alegría da vida.
    Sempre recordarei a todos.
    Natercia foi quen me presentou á xente caboverdiana.
    En pouco tempo terei unha exposición de cadros en Lisboa. Daquela quixera dar con Natercia. Ela, máis que ninguén merece ser a invitada especial.
    Por iso procuro a Natercia.
    Si algún podedes axudarme, gracias.

    ¿Pódese sentir saudades do nunca visto?
    Natercia falábame do seu pais
    Concretamente dunha illa verde, Brava
    Nunca estiven en Cabo Verde
    Gostaríame visitar as illas
    Saudade é un estado de ánimo. Desexos dun tempo, du nha imaxe, dun sentimento.
    Saudade é tamén unha morna, na praia, na noite.
    Fundamentalmente saudade é sentir a falta de alguén.
    Procuro a Natercia

    ¿Volvería as illas? ¿A Cabo Verde?
    Sempre pensei que a comunidade caboverdiana sería quen de atopar a Natercia
    Cando eu vivín en Lisboa había lugares comúns onde localizar á xente
    ¿Ninguén pode darlle un aviso a Natercia?
    Decía un grande escritor, Giovanni Papini: “Si me desmonto pedaço a pedaço encontro esto da miña nai, esto do meu primeiro profesor, esto
    daquela namorada, esto do meu mellor amigo…”
    Papini quere decirmos que cada un de nós está formado por cousas que se nos foron pegando durante a vida e que terminan sendo parte de nós mesmos. Desde crianças recibimos mensaxes, sensacións, estímulos que nos forman e conforman. Nós somos nós mais todos aqueles que nos rodean
    Natercia é a miña amiga
    Eu síntome un bocadiño Natercia

    Vou coller ferias
    Vou ver amigos
    Quixera atopar a Natercia
    Si algún dos que leedes este correo podedes facer algo por axudarme
    vo lo agradecerei sempre

    No meu último libro de poemas publicado escribiín;
    “chove sobre o río
    ti mais o can co cabelo mollado
    ti, a túa guitarra e as vellas baladas
    sempre Joan Baez nun recanto

    seguramente fermosa
    baixo o chapeu
    coas roupas usadas de longas viaxes

    a estampa é triste
    ó pé da varanda
    ti, a cor precisa
    nun día gris
    un soño gris
    camelia roxa”

    Non é máis que un canto o amor e a desesperanza
    ás veces van xuntas
    algo fermoso e o tempo triste

    Síntome triste e escribo poemas tristes

    Busco a Natercia
    axudarme

    Buscar
    procurar
    A vida é unha viaxe na que procuramos a alguén ou algo
    Canto máis nos achegamos o fin máis queremos atopar as persoas ou as cousas familiares, cousas que nos din que aínda estamos vivos
    Eu síntome vivo porque ti estás aí, porque podo falar contigo, tocarte
    Teño moi enferma a miña nai
    Sei que vai morrer axiña
    Daquela sei que vou sentirme máis só
    Mentre somos fillos sentimos o fin máis lonxe
    A morte da miña nai me achegará moito máis o fin
    Sei que pensa que non pasará deste inverno
    Que non volverá a ver as árbores frorecer en primavera
    Non o di pero eu sei que o pensa
    ¿Volveremos nós a ver a próxima primavera?
    ¿Eu?
    Por si eso pasa quixera despedirme dos amigos
    Procuro a Natercia
    ¿Podédesme axudar?

    Pintaba
    Vivía moi preto do castelo de San Jorge
    Pintaba
    Os días tristeiros, agrisallados pintaba temas tristes
    Os días de luz motivos con moita cor
    Ela comenzou a pintar
    Non tiña experiencia pero si moita sensibilidade
    Gustaba de temas alegres
    Igual que ela
    O noso estado de ánimo refrexado en un cadro
    Poderíase facer un estudo psicóloxico do pintor
    Cómo nos atopamos segundo o que pintamos
    Lémbrome de Lisboa
    Pero non de calquera Lisboa
    Lémbrome de Lisboa con amigos
    Cómo cantaba aquel caboverdiano os fins de semana
    Cómo bailaba a xente no Katanga
    De Natercia

    Preparo viaxe a Lisboa para preparar a exposición de pintura
    Aínda non teño ningunha mensaxe de Natercia
    ¿Ninguén a coñece?
    ¿Ninguén coñece ónde podería procurala?
    Gostaría encontrar a alguén de Cabo Verde, ¿alguén quere poñerse en contacto conmigo?
    Agardo algunha resposta

    Non coñecía a minguén en Lisboa
    entrei nunha cafetería
    a jantar
    a camareira que me atendeu víume só
    falóume
    así comenzou unha fermosa amizade
    con Natercia
    Quixera convidala a miña casa
    xunto a miña nai e os meus
    foi quen mellor me tratou en Portugal
    Procuro a Natercia

    Lémbrome de xente caboverdina en Lisboa
    O maravillosamente ben que cociñaban
    Bailaban
    Cantaban
    Lémbrome de Bana e de Tito París
    Antes de traballar en Lisboa descoñecía a música de Cabo Verde
    Agora teño bastantes discos
    Algúns de grupos moi novos
    Xa o dixen que quería coñecer Cabo Verde
    Podería ocorrir que Natercia volvese o seu país
    Non sei
    Pido axuda
    Por se algún de vos pode transmitir o meu pedido de que procuro a Natercia, obrigado.

    Coñecín a Natercia
    ¿Ou non?
    ¿Sería tudo un soño?
    Eu non puiden inventar o seu nome
    Nen a súa face
    Maneira de ser
    Historia
    En algún sitio debe estar
    Ninguén desaparece sen deixar pegada
    Está
    Sei que existe
    Que vive
    En Lisboa
    Presintoo
    ¿Alguén coñece algunha Natercia?

    Escribo
    Libros de poemas
    Teño entre as miñas mans o último libro
    Acaban de darmo
    Trata sobre a memoria dun amigo que xa non está
    Mariño
    Pero fundamentalmente un bo amigo
    Lémbrome que unha vez pensamos dar a volta o mundo nun veleiro
    Deixar tudo e durante dois anos navegar sen mais
    Sinto a perda do grande amigo
    “na ponte alta
    da maxistral
    envolto nos ventos
    meu amigo vai
    Morreu cara o mar”
    É duro recoñecer que temos unha data de caducidade
    Que pasa o tempo e tudo pasa
    Que chega o fin
    Non temo a morte
    Si a marcha do amigo
    Que xa non está
    Non podo falar con el
    Fumar xuntos na cachimba
    Quero recuperar amigos de vello
    Quero recuperar a Natercia

    Nun dos meus libros de poemas escribín:
    “intúo
    que tralas ondas
    está ela
    esaoutra
    ti
    tal vez
    de novo e sempre
    na liña horizonte”
    É unha maneira de dicir que é seguro que estás aínda que sexa longe
    Non consigo ningunha resposta
    Non sei si é que naide pode axudarme
    Non sei
    ¿Pode contestarme alguén de Cabo Verde que viva en Lisboa?
    Aínda que non coñeza a Natercia gostaríame que alguén respostase
    Beizos

    Natercia
    Lémbrome dela cando acordam os pombos
    O mencer
    Entón podo ver os seus ollos
    Logo
    Vaíseme borrando o seu rostro
    ¿Vivirá mais aló deste mundo?
    Mírame como se o fixera de mui longe
    De outra dimensión
    Non quisera coñecer a nova da súa morte
    Prefiro vivir coa esperanza de vela algún día
    Aínda que ese día non chegue nunca
    ¿Alguén pode dicirme algo de Natercia Viva?

    Estou alarmado e descontento co mundo que vivo
    Non vivo mal
    Non
    Se callar son un privilixiado
    Pero síntome axfixiado
    Polo barullo o meu redor
    Porque a xente xúlgate polo que tes e non polo que eres
    Pola sociedade de consumo
    Mírome o espello e non me recoñezo
    Que absurdo
    ¿Qué fago eu cunha camisa de marca?
    ¿Por qué ten que ser importante que leve un cocodrilo no peto?
    ¿Por qué esa etiqueta, horrorosa, dos meu pantalóns vaqueiros?
    Sei que demorei moito en chegar aquí
    Sei que debín rachar esta vida moito antes
    Mudar
    Dicir ¡Basta!
    Acobíllome nos amigos
    Eles tamén me aconsellan ¡decídete! ¡Dálle unha patada no cu ó mundo!
    ¿Fuxir?
    Quizais debera comezar a última fase da miña vida longe
    Átanme os meus amigos
    Non sei si outros puideran sustituir os que teño
    Ás veces teño a necesidade de elos
    Moncho, Tone, Lin, Ventura, Francisco, Carola, Loli…
    Natercia…
    ¿Onde estará ?
    Estou rematando un romance
    Non sei si procederá sacalo aquí
    Para que o coñoza a xente
    Non sei
    Se cadra sería unha boa terapia
    ¿Alguén pode aconsellarme?

    Non sei si a alguén pode interesarle o que eu diga neste foro
    Ninguén resposta
    Gustaría coñocer o que pensa a xente
    A xente caboverdiana
    Xa o dixen algunha vez que cando eu vivía en Lisboa portáronse moito ben conmigo En medio dunha sociedade hipócrita eles déronme amistade, algo moi importante cando se chega a un país onde non se coñece a ninguén
    Eu tamén son dun país emigrante como a xente de algún día deixou Cabo Verde en procura de vida. Historicamente Galicia e muitos dos seus fillos tiveron que emigrar, primeiro a América e logo a Europa
    Na miña familia como a de outros muitos houbo emigrantes, a Cuba, Venezuela e Estados Unidos
    Lémbrome de aquela etapa agora cando nesta terra chegan xentes doutros sitios do mundo, como os caboverdianos asentados na vila mariñeira de Burela
    Non sei si existe algunha colonia na cidade de Vigo que é a máis grande de Galicia. Si así fose gustaríame saber.
    Natercia chegou a Portugal cun fillo e con muita ilusión.
    Agardo saber de ela algún día
    Gostaría que alguén caboverdiano me escribira

    Sigo a espera de que alguén poda dicirme algo de Natercia
    Vivía en Moscavide
    Non sei si estará casada
    Tanto me ten
    Quixera convidala a ela e o seu home, si está casada, a miña casa
    Seguramente lle gustaría
    Imaxino que será difícil atopala en Lisboa entre muita xente caboverdiana
    Ela era da capital
    Unha extraordinaria persoa
    Así o pensan tamén os meus fillos que a coñeceron
    Onte déronme a mala nova da morte dun amigo
    É duro pensar que alguén que viviu contigo pode morrer
    Que tudo remata así
    ¡Non pode ser!
    Non teño medo da morte
    É inevitable
    Pero é absurdo
    Nacer para morrer
    É irracional
    Estúpido
    Ós meus amigos non
    Procuro a Natercia en Lisboa
    Preciso axuda para atopala

    Dun gran poeta,Luis García Montero,estos versos;
    “Se descalzan los días
    para pasar de largo sin que nos demos cuenta.
    Son casi despedidas, casi encuentros
    -felices pero incómodos-
    de cuerpos que se miran
    y que aplazan la cita”
    Por ser inconformista
    quizais un bocadiño ansioso
    rexeito o día a día sen proveito
    A vida non é mais nada que un pasar de momentos
    os que deixamos atrás non contan
    son follas de outono
    lembranzas
    historias
    nosas
    pasado
    Compre vivir o momento
    iste momento
    agora
    o instante é xa
    no que ti les isto
    quero vivir hoxe
    Procuro a Natercia

    Chega o Outono
    a vida é unha sucesión de estacións
    de outonos
    e caénos a pel
    como as follas
    sentímonos máis débiles
    porque outra parte da nosa enerxía ficou atrás
    Un outono máis
    e un menos
    para chegar
    ¿onde?
    iso quixera saber
    outra dimensión
    outra estación
    O ano debera comezar no outono
    para logo ir subindo
    chanzo a chanzo
    ata o espléndido verán
    no que a vida é lixeira
    a espera dun novo outono
    e volta a comezar
    ¿cando rematará ista roda?
    ¿alguén o sabe?
    Mentras
    vivimos
    Quixera atopar unha amiga
    procuro a Natercia
    ¿alguén pode darme algunha nova dela?

    Monday, monday
    luns
    segunda feira
    chamámoslle dun xeito diferente
    segundo a latitude
    mais é o mesmo
    día de comezo
    ¿qué pasará ista semana?
    ¿no mundo?
    ¿na miña vida?
    ¿Qué é unha semana no contexto do espazo-tempo?
    ¿Qué significo eu entre millóns de seres vivos?
    ¿Qué reprensentará a miña falta para a humanidade?
    NADA
    Ista é a resultante
    A miña vida, a miña perda non é nada
    O mundo seguirá igual
    E outro Monday, luns, segunda feira
    Vivamos o día
    Vivamos a semana
    mentres podamos
    Procuro a Natercia

    Chove
    Chove a mares
    Gosto da chuva
    Son un home de chuva
    Limpa
    Leva cousas
    Lava a pel e os instintos
    Imaxínome espido baixo a chuva
    Torrenteiras de auga sobre min
    Ata deixarme orixinalmente limpo
    Comezar de cero
    Ser outro eu
    De novo
    Amigos
    Dexéxovos a todos
    Un bo comezo de ano
    Dende o outono
    Todos limpos
    Todos comezando outra vida
    Saúde
    ¿Podedes axudarme procurando a Natercia?

    Onte era feriado en España
    Os que vivimos preto de Portugal invadimos Lusitania
    Un fermoso día na costa
    Fermosa costa a do norte de Portugal
    Brava
    Lonxe das praias domesticadas do Algarve
    ¿Por qué lle chaman Brava a unha das illas de Cabo Verde?
    Natercia dixérame que era unha illa diferente
    Volcánica como as outras pero diferente
    Verde
    Menos turística pero máis natural
    Algún día coñecerei Cabo Verde
    E seguro que irei a Brava
    Mentres
    Sigo esperando que alguén, quizais algún de vos me digades algo de Natercia

    Procurar a alguén é desacougante
    Non saber si vive ou non
    Pásame a min con Natercia
    Quixera pensar que lle foi ben
    En Portugal ou que volveu para Cabo Verde
    Os amigos son parte de nós
    As súas alegrías son as nosas
    Se algún se perde perdemos algo propio
    Non quixera perder amigos
    E aqueles que hai tempo non o vexo quixera recuperalos
    Por iso
    Procuro a Natercia
    ¿Alguén sabe algo dela?

    É triste escribir, mandar mensaxes e non recibir respostas.
    Será que ninguén se interesa.
    Ou que non poden axudar.
    Pensei que sería máis fácil encontrar a alguén na comunidade caboverdiana de Lisboa.
    A Natercia.

    Comeza o outono
    Chove
    Por riba de nós
    Tamén por dentro
    Choven recordos
    Amigos/as
    Algúns lonxe
    Outros para sempre lonxe
    Poucas coisas hai tan alegres como dar con un amigo/a logo de anos de separación
    É como unha transfusión
    De sangue nova De vitalidade
    Recordos en clave positiva
    Aquelo que fixemos xuntos Que vivimos
    Entre os amigos perdidos polos anos procuro a Natercia

    Hoxe tiven un soño
    Soñei que soñaba con outros tempos pasados
    Un gran número de amigos todos xuntos
    Tiñan a cara de agora co corpo de antes
    Como se os corpos de novos lles pegasen os rostros de agora
    Case que todos
    Porque algúns deles mantiñan a cara de anos atrás que coincidían con aqueles que hai tempo que non os vexo
    Entre eles algún morto e algúns que non sei por onde andan
    Tambén Natercia que a vexo arrolando o seu fillo en Lisboa
    Gostaríame volver a vela

    susu
    Miembro

    Susú, no hace falta que habras tantos temas, en el primero utiliza la opción “editar”; es el lápiz y el papel, simbolo encima de la escritura.
    Suerte

    Home de ferro

Viendo 2 publicaciones - del 1 al 2 (de un total de 2)

Debes estar registrado para responder a este debate.